اگر تا به حال در یک مغازه مهر زنی فلزی قدم زده اید - یا روی میزی از یک تولید کننده کوچک نشسته اید که سعی می کند قطعه جدیدی را زنده کند - می دانید که قالب قهرمان گمنام این فرآیند است. برای هرکسی که قطعاتی را با حجم کم تا متوسط تولید میکند (به این فکر کنید: براکتهای نمونه اولیه خودرو، آزمایشهای قطعات هوافضا یا سختافزار سفارشی مصرفکننده)، انتخاب مواد قالبسازی مناسب بین ابزاری که ۱۰۰۰ قطعه بیعیب کار میکند و ابزاری که بعد از ۲۰۰ فرسوده میشود، تفاوت ایجاد میکند و زمان، پول و مواد را برای شما تلف میکند. بهعنوان تامینکننده قالبهای فلزی که بیش از یک دهه با سازندگان دستههای کوچک کار کرده است، همه اشتباهات را در زیر نور خورشید دیدهام: مهندسانی که برای فولاد ابزار گران قیمت برای قطعهای که فقط به 500 دستگاه نیاز دارد، هزینه میکنند، یا برش دادن گوشهها بر روی مواد ارزانقیمتی که در وسط نمونه اولیه شکسته میشوند. امروز میخواهم متداولترین مواد قالبسازی برای قالبهای مهر زنی فلزی دستهای کوچک، چرایی کارکرد آنها (و زمانی که این کار را نمیکنند) و چگونگی تطبیق مواد مناسب با نیازهای قطعه خاص خود را، چه از یک قالب پرس انتقال، یک ابزار مهر زنی پیشرونده یا یک قالب خمشی ساده، تجزیه و تحلیل کنم.


ابتدا، بیایید این موضوع را به معنای واقعی مهر زنی فلزی دسته کوچک ببندیم. برخلاف دورههای تولید با حجم بالا که ممکن است میلیونها قطعه در سال تولید کند، دستههای کوچک معمولاً 50 تا 10000 قطعه در هر اجرا هستند. این همه تصمیمها را تغییر میدهد: شما نیازی به قالبی ندارید که 10 میلیون ضربه دوام بیاورد، اما به قالبی نیاز دارید که سریع تولید شود، در صورت تغییر طراحی شما به راحتی قابل تنظیم باشد و به زمان تحویل شش ماهه نیاز نداشته باشد. اجزای کلیدی قالب - پانچ (قسمتی که مهر زنی را انجام می دهد)، بلوک قالب (حفره ای که قطعه در آن شکل می گیرد)، پین های راهنما، و استریپر (قسمتی که قسمت تمام شده را از پانچ جدا می کند) - همه به مواد مختلفی متکی هستند، اما بلوک پانچ و قالب برای انتخاب مواد حیاتی ترین هستند. بیایید با موادی شروع کنیم که برای چندین دهه ابزار کار برای قالبهای دستهای کوچک بوده است: فولاد ابزار سرد کار، بهویژه فولاد ابزار A2.
A2 مورد علاقه ناشناخته برای قالب های مهر زنی دسته ای کوچک است و دلیل خوبی هم دارد. این یک فولاد ابزار سختکننده هوا است، به این معنی که نیازی به خاموش کردن دمای بالا که میتواند ابزارهای بزرگتر را منحرف کند، ندارد - یک پیروزی بزرگ برای قالبهایی که اغلب کوچک هستند و برای حجمهای کم با دقت ساخته میشوند. برای اجراهای بین 1000 تا 10000 قطعه، A2 تعادل تقریباً کاملی از سختی و مقرون به صرفه ایجاد می کند. رسیدگی به چالشهای رایج مهر زنی به اندازه کافی سخت است: سختکاری از فولاد ضد زنگ، سنگزنی (چسبندگی فلز به ابزارآلات)، و ناهماهنگی جزئی که میتواند با تنظیمات دستهای کوچک به وجود بیاید. من A2 را دیدهام که برای همه چیز استفاده میشود، از هسته یک ابزار مهر زنی انتقال (مناسب برای اجراهای کوچک چند کاره که هر ایستگاه بر روی آخرین ایستگاه ساخته میشود) تا یک قالب خمشی مستقل برای براکتهای آلومینیومی. گرفتن با A2؟ برای اجراهای بیش از 10000 قطعه ایدهآل نیست - با گذشت زمان، سختی آن شروع به سایش میکند و منجر به تولید قطعات کمی خارج از تحمل میشود. اما برای اکثر پروژه های دسته کوچک، این یک مسئله نیست. همچنین ماشینآلات بسیار سادهتر از فولادهای ابزار عجیبتر است، بنابراین زمان انجام پروژه کوتاهتر است - زمانی که پروژه شما در یک جدول زمانی تنگ قرار دارد، یک امتیاز بزرگ است. نمی توانم به شما بگویم که چند بار یک مهندس نمونه اولیه وحشت زده نزد من آمده است زیرا اولین ماده قالب آنها در طول آزمایش ترک خورده است، فقط برای اینکه ما آن را در A2 تعویض کنیم، و از آن زمان تاکنون عملکرد بی عیب و نقصی داشته اند. با این حال، A2 تنها فولاد ابزار در بازی نیست.
بعد، فولاد ابزار سخت کننده روغن، که معمولا به عنوان فولاد ابزار O1 شناخته می شود. اگر A2 اسب کاری است، O1 یک پخش کننده ابزار قابل اعتماد است که برای کوچکترین اجراهای دسته ای کوچک (50 تا 1000 قطعه) عالی است. O1 وقتی در روغن فرو میرود سخت میشود، که سختی بسیار یکنواختی به آن میدهد، و ماشینکاری آن حتی از A2 آسانتر است - بنابراین برای قالبهای ساده و کم پیچیدگی که نیازی به مقاومت در برابر استفاده زیاد ندارند، ایدهآل است. به یک پانچ و قالب ساده برای مهر زدن سوراخهای گرد در فولاد نازک برای یک قطعه سختافزاری سفارشی یا یک قالب خمشی مستقل برای یک قطعه آلومینیومی فکر کنید. O1 همچنین بسیار ارزان تر از A2 است، که آن را برای دویدن های یکباره یا بسیار کوچک که در آن تعویض قالب پس از چند صد ضربه هزینه زیادی ندارد، بی نیاز است. جنبه منفی؟ نسبت به A2 مقاومت کمتری در برابر سایش دارد و در صورت قرار گرفتن در معرض دماهای بالا مستعد نرم شدن است (مثلاً اگر فولاد نورد گرم را به جای نورد سرد مهر زنی کنید). اما برای مهر زنی فلزات نازک در دسته های کوچک و در دمای پایین (0.5 میلی متر تا 2 میلی متر)، شکست O1 دشوار است. من اخیراً با یک استارتآپ کوچک هوافضا کار کردم که به 300 براکت سفارشی برای آزمایش نمونه اولیه نیاز داشت - استفاده از O1 برای قالب آنها هزینه ابزارآلات آنها را 30٪ در مقایسه با A2 کاهش داد و قطعات کاملاً بیرون آمدند، بدون مشکل. اگر در حال ساخت یک قالب ساده برای یک بار اجرا هستید، O1 یک نقطه شروع عالی است.
اما صبر کنید، اگر اجرای دسته کوچک شما کمی پیچیدهتر باشد یا به قالبی نیاز داشته باشید که بتواند تنظیمات گاه به گاه را بدون بازسازی انجام دهد، چه؟ اینجاست که فولاد ابزار مقاوم در برابر ضربه، فولاد ابزار S7 وارد میشود. S7 برای مقاومت در برابر ضربه و ضربه طراحی شده است، که آن را برای قالبهایی که باید بارهای ناگهانی را تحمل کنند، عالی میکند - مانند ابزار Stamping Progressive که در آن قطعات از طریق ایستگاههای متعدد تغذیه میشوند، یا یک قالب پرس انتقال که قطعات را بین عملیات با فشارهای سریع و نیرومند حرکت میدهد. S7 سختتر از O1 است و از سختی بهتری نسبت به A2 برخوردار است، بنابراین میتواند مشکلات جزئی را که در تولید دستهای کوچک به وجود میآیند مدیریت کند: بخشی که در هنگام تغذیه کمی ناهماهنگ است، کمی ضایعات در قالب گیر میکند، یا یک تغییر طراحی در لحظه آخر که نیاز به تنظیم پانچ دارد. برای کارکردهای بین 2000 تا 15000 قطعه، S7 میانه خوبی است - نه به گرانی فولاد ابزار پیشرفته D2، اما بادوام تر از A2. من دیدهام که S7 پروژهها را ذخیره میکند که نمونه اولیه با مشکل مواجه شد: یک سازنده فولاد سخت شده را برای قطعهای از دستگاه پزشکی مهر میزد و قالب A2 آنها پس از 1200 قطعه شروع به خرد شدن کرد. تعویض به S7 باعث افزایش 8000 قطعه شد که برای آزمایش مشتری کافی بود، بدون افزایش هزینه. نقطه ضعف S7 این است که کمی گرانتر از A2 است، بنابراین برای اجراهای بسیار ساده و کوچک بهترین انتخاب نیست، اما برای کارهای کوچکتر کمی پیچیدهتر، بهترین انتخاب است.
حالا بیایید در مورد چیزی صحبت کنیم که ممکن است شما را شگفت زده کند: لازم نیست همه اجزای قالب از فولاد ابزار ساخته شوند. برای قالب های دسته کوچک، به خصوص اگر با بودجه بسیار کم کار می کنید، فولاد کربنی ساده (مانند 1018 یا 1045) یک گزینه مناسب برای قطعات غیر بحرانی است. به صفحه پایه قالب یا ریل های راهنما که پانچ و بلوک قالب را در یک راستا نگه می دارند فکر کنید - قطعاتی که مستقیماً فلزی که مهر و موم شده را لمس نمی کنند، بنابراین به سختی پانچ و قالب نیاز ندارند. فولاد کربنی ارزان، ماشینکاری آسان است و برای قالبهای دستهای کوچک مناسب است، جایی که آن قطعات غیر حیاتی فقط برای نگهداشتن ابزار اصلی در جای خود هستند. من همیشه به مشتریان می گویم: پول را برای ساختن صفحه پایه از A2 هدر ندهید. قطعاتی که فلز را لمس می کنند مهم هستند - این جایی است که شما هزینه اضافی را صرف می کنید. به همین دلیل است که وقتی ابزار پرس فلزی سفارشی را برای اجراهای کوچک میسازیم، فقط از فولاد ابزار برای سطوح مهر زنی فعال و از فولاد کربنی برای قطعات ساختاری استفاده میکنیم. هزینه ها را بدون به خطر انداختن عملکرد کاهش می دهد، که برای سازندگان دسته کوچکی که با بودجه های محدود کار می کنند، کلیدی است.
صبر کنید، آیا موردی وجود دارد که حتی فولاد ابزار برای قالب های دسته کوچک بیش از حد باشد؟ کاملا. برای اجراهای زیر 500 قطعه، به خصوص هنگام مهر زدن فلز بسیار نازک (زیر 0.5 میلی متر)، برخی سازندگان از برنج یا حتی پلاستیک برای اجزای قالب استفاده می کنند. برنج نرم، ماشینکاری آسان است و برای قطعات بسیار کوچک و ظریف که ممکن است فولاد ابزار خیلی سخت باشد و باعث ایجاد خراش شود، عالی است. من اخیراً با یک استارتآپ لوازم الکترونیکی مصرفی کار کردم که برای یک نمونه اولیه به 200 گیره باتری سفارشی نیاز داشت - قالب A2 آنها بیش از حد کشته میشد و سختی باعث میشد که سوراخهای ریزی روی گیره برنجی نازک باقی بماند. تعویض به یک بلوک قالبی برنجی، قطعات صاف و بدون سوراخ را به آنها داد و تقریباً 50 درصد در هزینه ابزارآلات صرفه جویی کرد. گرفتن؟ برسها پس از چند صد ضربه فرسوده میشوند، بنابراین آنها فقط برای کوچکترین دویدنها هستند. پلاستیک حتی از جایگاه بیشتری برخوردار است و برای نمونههای اولیه یکباره استفاده میشود که در آن قطعه تقریباً اثبات مفهوم است، نه یک جزء کاربردی. من به ندرت پلاستیک را برای قالب ها توصیه می کنم، اما اگر به یک قالب عجله نیاز دارید و به دوام طولانی مدت اهمیت نمی دهید، گزینه خوبی است.
البته انتخاب مواد فقط مربوط به بلوک قالب و پانچ نیست. اگر از قالب پرس انتقال یا ابزار مهر زنی پیشرو استفاده می کنید، باید اجزای دیگری مانند صفحه استریپر یا پین های پایلوت را نیز در نظر بگیرید. برای این موارد، ما اغلب از ترکیبی از فولاد ابزار و حتی برنز استفاده می کنیم - برنز برای صفحات استریپر عالی است زیرا خود روان کننده است، بنابراین قطعات را خراش نمی دهد و به اندازه کافی بادوام است که بتواند چندین چرخه را انجام دهد. برای پین های راهنما، از فولاد کربنی سخت شده استفاده می کنیم که ارزان است و سطح سختی دارد که در برابر سایش مقاوم است. به همین دلیل است که یک تامین کننده قالب مهر زنی فلزی خوب (مانند ما) فقط یک ماده را برای کل قالب انتخاب نمی کند - ما هر جزء را متناسب با کارش تنظیم می کنیم، هزینه، دوام و زمان تولید را برای اجرای دسته کوچک خاص شما متعادل می کنیم.
بیایید به دام های رایجی که قبلاً اشاره کردم برگردیم. بزرگترین اشتباهی که می بینم سازندگان دسته های کوچک مرتکب می شوند، خرید بیش از حد فولاد ابزار برای قالب های خود است. چند سال پیش مشتری داشتم که در حال ساخت 5000 براکت نمونه اولیه خودرو بود و اصرار داشت که از فولاد ابزار D2 استفاده کند - یک فولاد ابزار پیشرفته که برای بیش از 100000 قطعه طراحی شده است. D2 بسیار سخت و بسیار مقاوم در برابر سایش است، اما همچنین گران است، ماشینکاری آن سخت است و زمان تولید طولانی دارد. تا زمانی که ما قالب D2 را تحویل دادیم، مشتری قبلاً طراحی خود را تنظیم کرده بود، بنابراین قالب حتی برای براکت جدید هم کار نمی کرد. ما به A2 مبادله کردیم که نصف هزینه بود و در نیمی از زمان تحویل داده شد و آنها 5000 قطعه کامل داشتند، دقیقا همان چیزی که نیاز داشتند. به همین دلیل است که درک اندازه اجرا و الزامات قطعه کلیدی است: اگر به قالبی که 1 میلیون ضربه دوام دارد نیاز ندارید، برای آن هزینه نکنید.
یکی دیگر از مشکلات خرید کم است. من مشتری دستگاه پزشکی داشتم که 8000 قطعه فولاد ضد زنگ سخت شده را مهر می زد و آنها از فولاد ابزار O1 برای قالب خود استفاده کردند. O1 نمی توانست سخت شدن ضد زنگ را تحمل کند و پس از 2000 قطعه، قالب شروع به تراشه شدن کرد و دسته ای از قطعات را خراب کرد و آزمایش FDA آنها را به تاخیر انداخت. تعویض با فولاد ابزار S7 این مشکل را برطرف کرد - چقرمگی S7 در برابر مواد سخت کننده کار مقاومت می کند و سختی آن به اندازه کافی برای اجرای 8000 قسمتی کم می کند. به همین دلیل مهم است که نه تنها اندازه اجرا، بلکه موادی را که میزنید، ضخامت آن و اینکه آیا قسمت شما ویژگیهای پیچیدهای (مانند خمهای تیز یا سوراخهای کوچک) دارد که به قالب فشار میآورد، در نظر بگیرید.
در پایان روز، بهترین مواد قالب برای پروژه مهر زنی فلزی شما به سه چیز بستگی دارد: اندازه اجرا، نوع فلزی که مهر میزنید، و پیچیدگی قالب شما. اگر از 50 تا 1000 قطعه آلومینیوم نازک یا فولاد نرم استفاده می کنید، فولاد ابزار O1 یک انتخاب عالی و مقرون به صرفه است. برای 1000 تا 10000 قطعه فولاد یا برنج با ضخامت متوسط، فولاد ابزار A2 قابل اعتماد و مقرون به صرفه است. برای قالبهای کمی پیچیدهتر (مانند ابزار مهر زنی پیشرو یا ابزار مهر زنی انتقالی) که دارای 2000 تا 15000 قطعه است، فولاد ابزار S7 چقرمگی لازم برای رسیدگی به مشکلات تراز و تغذیه نادرست را به شما میدهد. برای قطعات بسیار ساده و غیر بحرانی، فولاد کربنی ساده برای اجزای ساختاری کار میکند و برنج میتواند جایگزین ارزانقیمتی برای اجراهای کوچک و ظریف باشد.
اگر مطمئن نیستید که کدام ماده برای پروژه شما مناسب است، یا از سر و کار داشتن با قالب هایی که خیلی سریع فرسوده می شوند یا هزینه زیادی دارند خسته شده اید، ما اینجا هستیم تا به شما کمک کنیم. ما بهعنوان تامینکننده قالبهای فلزی، قالبهای سفارشی را متناسب با نیازهای دستهای کوچک میسازیم، کیفیت، هزینه و زمان تحویل را متعادل میکنیم. چه به یک قالب ساده خمشی برای یک نمونه اولیه یا یک قالب فشرده انتقال فشار برای اجرای چند عملیاتی نیاز داشته باشید، ما میتوانیم شما را در میان گزینههای مواد راهنمایی کنیم تا متناسب با پروژه خود را بیابید. امروز با ما تماس بگیرید تا در مورد نیازهای مهر زنی فلز خود صحبت کنید و یک قیمت سفارشی دریافت کنید.
مراجع:
- استاخوف، معاون (2006). متالورژی قالب های مهر زنی. مطبوعات CRC.
- DeVries، KL (2011). مواد ابزار برای شکل دهی فلز. جامعه مهندسین تولید.
- Todd, RH, Allen, DK, & Alting, L. (1994). راهنمای مرجع فرآیندهای تولید. Industrial Press Inc.
- اسمیت، جی تی (2000). کتاب راهنمای طراحی قالب (ویرایش سوم). جامعه مهندسین تولید.
