قطعات مهر طراحی شده باید ضمن تسهیل مونتاژ و تنظیم، الزامات عملکرد عملکردی و فنی را برآورده کنند.
طراحی باید استفاده از مواد را به حداکثر برساند، تنوع و مشخصات مواد را به حداقل برساند و مصرف مواد را تا حد امکان کاهش دهد. مواد کمهزینه باید در جاهایی که مجاز هستند استفاده شوند و در صورت امکان باید از روشهای خالیسازی استفاده شود که ضایعات کمی تولید میکنند.
قطعات باید دارای اشکال ساده و ساختارهای منطقی باشند تا طراحی قالب را ساده کرده و تعداد مراحل پردازش را کاهش دهند{0}}در حالت ایدهآل تکمیل کل قسمت با استفاده از کمترین و سادهترین عملیات مهر زنی. این امر نیاز به پردازش ثانویه را به حداقل می رساند، عملیات مهر زنی را تسهیل می کند و تولید مکانیزه یا خودکار را قادر می سازد تا بهره وری نیروی کار را افزایش دهد.
در حین اطمینان از مناسب بودن عملکرد، طراحی باید کمترین سطوح قابل قبول دقت ابعادی و زبری سطح را مشخص کند. این امر قابلیت تعویض قطعات را ارتقا می دهد، نرخ ضایعات را کاهش می دهد و کیفیت محصول ثابت را تضمین می کند.
این طرح باید پردازش با استفاده از تجهیزات، ابزار و گردش کار موجود را تسهیل کند و در عین حال به افزایش طول عمر قالب های مهر زنی کمک کند.