مرگ تک عملیات

مسیر پنج مرحله ای- باید به عنوان دنباله ای از ابزارهای اختصاصی بررسی شود. در یک مجموعه قالب عملیاتی، هر قالب را می‌توان به شکل‌گیری، سوراخ‌کردن، پیش-شکل‌دهی، شکل‌دهی نهایی، یا برش طبق نیاز هندسه قطعه اختصاص داد. از آنجایی که یک جزء چپ-و یک مولفه راست-با هم تولید می‌شوند، داده‌ها و ویژگی‌های آینه‌شده باید در هر مرحله به هم مرتبط باشند. یک قالب مهر زنی تک عملیاتی نباید خطای مکان یابی بالادست را با فشار دادن قطعه به شکل بعدی تصحیح کند. مکان ثابت آشیانه بیشتر از ظاهری محکم اهمیت دارد.

اطلاعات پرس 160 T باید با ارتفاع بسته واقعی، ناحیه تقویت کننده، جهت تغذیه و روش گیره قالب بررسی شود. برای یک قالب عملیاتی تک مرحله ای، بارگیری و تخلیه می تواند دستی یا نیمه خودکار باشد، اما اپراتور نباید از لبه های برش تیز استفاده کند. قالب پرس تک عملیاتی نیاز به توقف مثبت، فاصله انگشتان و یک مسیر افتادن دارد که از مخلوط شدن یا خراشیدگی دو قسمت جلوگیری کند.

در طول آزمایش، هر عملیات قبل از اجرای کامل مسیر بررسی می شود. موقعیت سوراخ، خط پیرایش، زاویه فلنج، مشخصات سطح، جهت سوراخ، و علائم ابزار برای هر دو قسمت چپ و راست ثبت می شود. تنظیم ابزار تک عملیاتی اغلب آسان‌تر از قالب ترکیبی است، اما اصلاحات هنوز باید ردیابی شوند تا یک ایستگاه مشکل ایجاد شده را پنهان نکند. وزن قطعات ذکر شده باید تایید شود زیرا داده های منبع واحد را بیان نمی کنند. اولین قسمت{4}از هر قالب باید همراه با شماره عملیات و سابقه تصحیح آن حفظ شود.

اطلاعات انتشار باید مشخصات پرس را با استانداردهای فنی قالب قابل اجرا، به علاوه نقشه سه بعدی فعلی و طراحی دو بعدی کنترل شده جفت کند. الزامات پوشش مواد، مقدار نمونه و طرح مبدأ بازرسی، بررسی را تکمیل می کند. سپس می‌توان «مرگ عملیات واحد» را در برابر مسیر عملیاتی تأییدشده پنج- نقل قول کرد.