مرگ انتقال

قطعات قالب انتقال حول تغییر شکل قطعه کار برنامه ریزی شده اند. اولین قرعه کشی ممکن است عمق را تعیین کند، و به دنبال آن مهار کردن، شکل گیری فلنج، کنترل خط برش و سوراخ کردن سوراخ انجام می شود. عملیات زمانی از هم جدا می شوند که ترکیب آنها جریان مواد را محدود می کند یا گرفتن قطعه را دشوار می کند. فلنج های میانی و سوراخ های مکان یابی موقت تنها زمانی نگه داشته می شوند که به جابجایی یا بازرسی کمک کنند. مسیر فرآیند همچنین باید فضایی را برای انگشتان انتقال ایجاد کند و از نقاط وانت روی سطوح بحرانی اجتناب کند.

اجزای قالب انتقال بارهای متفاوتی را تحمل می کنند، بنابراین به ندرت یک درجه فولادی در همه جا مناسب است. درج های طراحی نیاز به چقرمگی و مناطق تماس صیقلی دارند. درج های برش نیاز به مقاومت در برابر سایش و فاصله کنترل شده دارند. بخش‌های درج قالب انتقال قابل تعویض می‌تواند زمان تعمیر را در لبه‌های{2}}سایشی بالا کوتاه کند. ساختارهای بالایی و پایینی باید تحت بارهای غیر{4}}شکل دهی مرکز، سفت باقی بمانند، در حالی که عناصر راهنما در طول حرکت کامل تراز را حفظ می کنند. موقعیت های گیره قالب، نقاط بلند کردن و دسترسی ایمن برای تنظیم باید قبل از ماشین کاری توافق شود.

یک مجموعه قالب انتقال ایستگاه به ایستگاه در طول آزمایش بررسی می شود. مهندسان پانل میانی را با مدل فرآیند مقایسه می‌کنند، سپس موقعیت سوراخ، سطح یا نمایه، خط پیرایش، پشت فنری و علائم ابزار را بررسی می‌کنند. زمان انتقال فقط پس از اینکه قطعه به درستی روی هر مکان یاب قرار گیرد تنظیم می شود. در ایستگاه نهایی، ریزش پایدار و تخلیه قراضه در چرخه مورد نظر تأیید می شود. لوله ای که از مواد ورق برجسته صاف ساخته شده است می تواند به شفاف شدن قطعه کمک کند، در حالی که یک لرزاننده سیلندر{4} پنوماتیک ممکن است به یک لوله ضایعاتی اضافه شود که در آن بریدگی ها جمع می شوند.